Klangkörper Boventonenfestival 30 november

30 november is Wereld-mondharpdag. Oorspronkelijk ingesteld in Sacha Republiek – Jakoetië in Siberië. Mondharpspelers en luisteraars delen en vieren hun passie voor boventonenmuziek. Ook in Nederland vieren we deze dag. Kom naar Klangkörper-sessie #D in een van de oudste kerken met perfecte akoestiek: de Pieterskerk in Utrecht. En geniet van bijzondere klanken uit oude en vernieuwende muzikale stromingen: de mondharp staat centraal. Uiteraard is er ook ruimte voor stem en andere instrumenten.

Dit evenement is gratis toegankelijk. Tijd 13.00 – 16.00 uur.
De vierde sessie Klangkörper #D

Deze muzikanten hebben bevestigd:
Thunderbeer (Frank: viool, Jan: Piano)
Veluwse Mondharpmannen
Danibal: (boventoonzang, jodel, mondharp, loops)
Niek Edeling & Monique Appels (mondharp, zang)
Jonas Vreven (mondharp)
Jeroen Kluter (mondharp)
Janus Fillius (mondharp)

Afsluitend programma-onderdeel: jamsessie

De Klangkörpersessies zijn GRATIS toegankelijk en informeel. Mede dankzij de gastvrijheid van de Pieterskerk!
Let op: Er is geen catering aanwezig. Entree is gratis, dwz de Pieterskerk is vrij toegankelijk.

Pieterskerkhof 5
3512 JR Utrecht
De Utrechtse Pieterskerk is één van de oudste Romaanse kerken van Utrecht. Tegenwoordig is de Pieterskerk in gebruik als Waalse Kerk.

Klangkörper Boventonenfestival 30 november 2019

Mondharpen in kunst en decoratie

Mondharpen hebben door de eeuwen heen niet alleen muzikanten en luisteraars tot dit instrument aangetrokken. Het instrument heeft ook beeldende kunstenaars en decorateurs tot inspiratie aangezet voor vervaardiging van schilderijen, gravures, tekeningen, grafische vormgeving, houtsnijwerk, beelden en monumenten. Een collectie – in willekeurige volgorde – van deze beeldende creaties:

>> Mouth harp in art & decorations

Postzegels op een onbewoond eiland?

Eynhallow is een onbewoond eiland ten noorden van Schotland en maakt deel uit van de Orkney-eilanden. De naam van het eiland is afkomstig van de oud-Noorse naam Eyin Helga: Heilig Eiland. Op het eiland zijn overblijfselen van een kerk uit de 12e eeuw of ouder. De bouwstructuur diende door de eeuwen heen niet specifiek voor de geestelijke behoeften van de eilanders. De constructie werd ook gebruikt voor bewoning. Er zijn overgeleverde volksverhalen dat Eynhallow hetzelfde eiland is als Hildaland (Hidden land). Het zomerverblijf van het geheimzinnige Finfolk. Deze wezens komen voor in de Orkney-sagen, o.a. als beduchte gedaanteverwisselaars, ontvoerders én (mond)harpspelers.

Eynhallow Holy Island

In 1851 vertrokken de laatste bewoners van Eynhallow: een viertal boerengezinnen. Sinds die tijd is het eiland niet meer bewoond door mensen. Archeologische vondsten van mondharpen aldaar zijn ~ voor zover ik weet ~ niet geregistreerd. De Assepoester onder de harpen wordt wel (nog steeds) bespeeld op omringende eilanden. Eynhallow heeft geen reguliere verbinding met andere eilanden, noch met het vasteland. Het eiland heeft nooit een lokale postdienst gehad, en zeker geen postzegeldrukkerij!