Gespreksfragment in de Brabantse Y-tijd

Gespreksfragment tussen Jopie Drijfzand en René Paes in de Brabantse Y-tijd van niemands iedersland zoals het TOEN nooit NU is geweest.

[René pakt een houten doosje op met de vorm van een Mongools muiltje]

JD: Wat zit daarin?

[René haalt een metalen voorwerp uit het doosje, plaats het tussen zijn tanden en laat wat klanken horen.]

RP: Een mondharp. Dit is een Siberisch model dat men daar khomus noemt. De klanken resoneren veel langer door dan de meeste andere mondharpen. Op de een of andere wijze is dit vreemde kleine instrumentje mijn belangrijkste muziekinstrument geworden. Hiermee kan je klanken opwekken onder meer vergelijkbaar met de mogelijkheden die een synthesizer biedt. Ik bespeel al enkele jaren bijna geen andere muziekinstrumenten meer. Op een bepaald moment moet je veranderen waar je mee bezig bent en je richten op andere instrumenten. Er zullen enkele specifieke muziekinstrumenten zijn die je aandacht gaan vragen en voor mij is dat de mondharp. Het is fascinerend om bijvoorbeeld analoge synthesizerklanken te simuleren met mondharpen en te beschouwen wat het verschil is, het effect op je hersenen en lichaam. Als je mondharp speelt, voel je je botten vibreren want je plaatst het instrument tussen je tanden en je hele hoofd trilt mee. Het is bijzonder.