ᐊᕐᓇᐄᑦ ᐳᕕᕐᓂᑐᒥᐆᑦ ᑲᑐᑦᔭᑐᑦ ᐊᒪᓗ ᕐᑲᓂᕐᐸᓗᑐᑦ – INUIT THROAT AND HARP SONGS

inuit-throat-and-harp-songs

 Alasi Alasuak, Nellie Nungak, Lucy Amarualik, en Mary Sivuarapik vervoeren je muzikaal naar het ruwe leven van de Inuit en de natuur aan de oevers van de Hudsonbaai in noordelijk Canada.

Het album ᐊᕐᓇᐄᑦ ᐳᕕᕐᓂᑐᒥᐆᑦ ᑲᑐᑦᔭᑐᑦ ᐊᒪᓗ ᕐᑲᓂᕐᐸᓗᑐᑦ – INUIT THROAT AND HARP SONGS verscheen in 1980 op LP en circuleerde met twee verschillende albumhoezen. Een deel van de opnames zijn op youtube te beluisteren. Op het album is voor het merendeel katajjaq keelzang te beluisteren, maar ook 10 korte mondharpwerken. katajjaq zijn duetten uitgevoerd door vrouwen die dicht tegenover elkaar staan en keelzang beoefenen, waarbij ze in elkaars keelholte zingen en zodoende de klanken laten resoneren in de keel van de ander. 

Op UbuWeb is het complete album geconserveerd.. Track 07-16 [14:39] (downloadnr 12) zijn mondharpopnames van  Alasi Alasuak: bijna een kwartier lang kan je de folkloristische Inuit-speelwijze beluisteren Op geen enkel ander album vindt je zo’n relatief uitgebreide selectie van Inuit-mondharpopnames!

De mondharp was geïntroduceerd in dit gebied door Engelse of Schotse handelaren – in de 18e eeuw – en raakte verweven in de inheemse muziek. In tegenstelling tot de katajjaqkeelzang wordt de mondharp solo bespeeld. In structuur en inhoud zijn de mondharpuitvoeringen van de Inuit vergelijkbaar met de katajjaqkeelzang. Net als de katajjaq uit Povungnituk heeft deze mondharpmuziek imitatieve eigenschappen, zij geven een bepaalde natuurklank of gebeurtenis weer, en ook verwijzen zij naar anecdotische situaties. Deze muziek ontsluiert de muzikale verposingen in het intieme leven van de Inuit. De mondharpuitvoeringen op het album INUIT THROAT AND HARP SONGS bestaan uit korte, herhalende patronen. In het noordelijk dialect van de Inuit noemt men de mondharp: qanirvaluutik, qanirvalauti en ook qanirvaluuti. Soms wordt een ganzenveer gebruikt ter vervanging van de mondharp. 

De opnames zijn in 1979 gemaakt door Marvin Green en het album is geproduceerd door Paul Hodge op locatie in Povungnituk, Quebec, Canada. Het album is hoog gewaardeerd door John Zorn, Robert Wyatt en René Paes.