Serieus muziekinstrument?

Jean-Claude Lubtchansky nam in 1956 een mondharpsolo op tijdens een expeditie in Afghanistan. De mannelijke speler van Uzbeekse afkomst was nogal terughoudend om zijn spel te laten horen, en vertelde dat vrijwel enkel vrouwen en kinderen dit instrument bespelen.

In Afghanistan komt het gebruik van de mondharp (Chang) vooral voor in het noorden (Mark Slobin, Music in the Culture of Northern Afghanistan, 1976).

Over het algemeen beschouwen Afghanen de mondharp niet als een serieus muziekinstrument. Daarentegen vinden ze dat de mondharp speelgoed is of een instrument voor tijdverdrijf voor meisjes en vrouwen. De meeste mondharpisten zijn daar inderdaad vrouwen. (Hiromi Lorraine Sakata, Music in the Mind: The Concepts of Music and Musician in Afghanistan, 1983).

In de hoofdstad Kabul zijn geen mondharpspelers meer actief. Echter in de noordoostelijke provincie Badakhshan wordt het mondharpspel nog veel beoefend voornamelijk door vrouwen op hun feesten en de mondharp wordt daar ook bespeeld door mannen in sommige ensembles (René Paes. 2017).