De oorsprong van de mondharp

Een verhaal uit Centraal-Azië, uit Siberië of Mongolië, over hoe de mondharp is ontstaan.

In een ver verleden – nog voor de uitvinding van ijzer – achtervolgde een jager een beer om hem te vellen voor zijn vlees en vacht. Vele dagen achtervolgde de jager de sporen van de beer onder barre weersomstandigheden en tegenslag.

Uiteindelijk zag de jager de beer hogerop een berg die hij beklom. Voorzichtig tegen de wind in blijvend zodat de beer hem niet kon ruiken, manoeuvreerde de jager zich in een positie om de beer te doden met zijn pijlen. Maar toen de jager dichterbij kwam, zag hij dat de beer in beslag genomen was door een tak van een boom. De beer zocht waarschijnlijk naar bessen of ander voedsel. De jager hoorde de beer grommen. En plotseling hoorde hij iets anders. Een bijzonder mooi vibrerend geluid. Toen de jager naar de beer keek, realiseerde hij zich dat de beer doelgericht aan een tak trok, die beschadigd was door de wind of blikseminslag. De tak was gespleten in lange stroken.

De beer was zo geconcentreerd dat hij zich niet bewust was van de aanwezigheid van de jager. Terwijl de beer weer klauwde aan de tak, besefte de jager dat het prachtige vibrerende geluid uit de stroken van de tak kwam. En de beer was in beslag genomen door dat geluid.

De jager was zo verbaasd en verheugd dat hij het leven van de beer spaarde. Hij maakte een kampvuur en bracht vele uren door om dezelfde soort geluiden te maken met de veerkrachtige stroken van een tak.

Terug bij zijn stamgenoten deelde hij deze ervaring en dit bracht anderen op het idee om een strook tak te bewerken en daarin een beweegbare spriet te kerven. Daarmee kan je zoemende geluiden maken en deze laten resoneren in je mondholte. Zo ontstonden de eerste mondharpen.