Oudste Nederlandse albumopname met … mondharp!

Hoewel de aantoonbare geschiedenis van de mondharp circa 4000 jaar teruggaat in de tijd, is mogelijk de oudste Nederlandse albumopname met mondharp het nummer Nee meeuw van Boudewijn de Groot. Het staat op zijn eerste LP met gelijknamige titel Boudewijn de Groot, opgenomen in 1965 en uitgebracht in 1966. Een periode waarin we de mondharp als vergeten muziekinstrument kunnen classificeren, niet alleen in Nederland, maar ook in vele andere landen.

De mondharp neemt een prominente rol in als begeleidingsinstrument in Nee meeuw, naast gitaar en zang van Boudewijn de Groot. Het was een aangepaste versie van Ballad of a Crystal Man van Donovan, vertaald door Harrie Geelen, waarbij de mondharmonica van Donovan vervangen werd door de mondharp. Nee meeuw was – denk ik – het minst opvallende nummer op Boudewijn’s debuut LP, naast nummers zoals Het Geluid Van Stilte (The Sound Of Silence), Er Komen Andere Tijden (The Times They Are A-Changin’), Welterusten Mijnheer De President, en Een Meisje Van Zestien (A Young Girl Of Sixteen) (Une Enfant de Seize Ans). Stuk voor stuk muzieknummers die op velen enorme indruk hebben gemaakt.

 

 

Een behoorlijke tijd heeft het me geïntrigeerd wie de mondharp bespeelde op Nee meeuw, niet in de laatste plaats in verband met mijn onderzoek naar de bekendheid van de mondharp in het verleden. Wie de mondharpspeler op Nee meeuw is, ontbreekt op de albuminfo en vind ik ook niet terug in andere bronnen. En de dirigent Frans De Kok behoort niet meer tot de levenden, de producer Tony Vos heeft zich teruggetrokken uit de aandacht, en Boudewijn de Groot is zelf niet meer makkelijk mee in contact te komen te wijten aan vele vragen van vooral scholieren die hem in het verleden bestookten met vragen voor werkstukken over de zestiger jaren.

Een onmogelijke opgave om erachter te komen wie de mondharpspeler op Nee meeuw was? Nee, op goed geluk kwam ik in contact met Elly Zuiderveld-Nieman, bekend van het muzikaal duo Elly en Rikkert, en meer. Zij werkte vroeger samen met Boudewijn de Groot, en is de zangeres van Boudewijn de Groot’s hit Meester Prikkebeen uit 1968. Zij wist vlot te achterhalen dat de mondharpspeler op Nee meeuw Boudewijn de Groot zelf was.  Ook wist zij te vertellen dat er nog één muzieknummer is waarop Boudewijn de Groot mondharp speelt: Dag Zuster Ursula vooral bekend door zanger Rob de Nijs.

Elly Zuiderveld-Nieman heeft zelf ook een plek in de Nederlandse geschiedenis van de mondharp, denk aan het muzikale sprookje Het Oinkbeest uit 1972, maar daarover een andere keer.

Handel maar, wandel maar,
jij vrije weggebruiker.
Maar laat mijn kind zijn speelgoedhuis
van koek en kleurig suiker.
Nee meeuw, ik wil je wieken niet,
je vrijheid niet,
want heel je hemel liegt.

 Je taal is glinsterend als een aal
vol gladde zilveren woorden.
En kijk: ze trekken allemaal
een slijmerig spoor van moorden.
Nee meeuw, ik wil je wieken niet,
je vrijheid niet,
want heel je hemel liegt.

 Hef het glas met wijn, rood
van de dood van jood en neger.
Lest de glans van dit karmijn
de dorst niet van je leger?
Nee meeuw, ik wil je wieken niet,
je vrijheid niet,
want heel je hemel liegt.

 Dit spel dat ooit op dekens
om soldaten van zacht tin ging.
De dood zweept als een kinderhand
naar dood of overwinning.
Nee meeuw, ik wil je wieken niet,
je vrijheid niet,
want heel je hemel liegt.

 Vietnam, zo heet je nieuwste spel,
je zet je zwartste stukken in.
En ik vergeet mijn dromen wel
terwijl ik mijn geluk verzin.
O meeuw, ik wil je wieken niet,
je vrijheid niet,
zolang je hemel liegt.

Songwriter: Donovan Leitch
Vertaler: Harry Geelen