Één snaar meer dan genoeg

De mondboog wordt bespeeld met één uiteinde aan de zijde van de hoek van de mond en de boventonen worden gemodelleerd met de mond. Een van de oudste muziekinstrumenten. Het bespelen heeft overeenkomsten met het mondharpspel.

In Europa is het voorkomen van de mondboog als muziekinstrument of klankopwekker bekend vanaf 13000 tot 15000 jaar geleden. Dat is aangetoond in een grottekening in Les Trois-Frères, in Ariège, Frankrijk. De tekening laat een gehoornde man zien te midden van dieren, terwijl hij een mondboog bespeeld. Het tafereel suggereert een vorm van jachtmagie of religieus ritueel van onze verre voorouders.

 

bisonreindeermanflute

Het is onmogelijk om met zekerheid te zeggen dat de muzikale mondboog afgeleid is van de jachtboog. De ontwikkeling van een drumset kunnen we ook niet afleiden uit de uitvinding en toepassing van potten en pannen of omgekeerd.

In Afrika, Zuid-Amerika en in de Noord-Amerikaanse Appalachen zijn nog steeds ware muzikale meesters vaardig op de mondboog, en wellicht ook elders.

Ooit dacht ik 4, 6 of 12 snaren met een uitgebalanceerde hals, verfijnde stemmechanieken en een klankkast nodig te hebben om goed muziek te bespelen. En dan ook nog een instrument van een gerenomeerde maker. Echter, één snaar zonder hals, een buigzame tak, en je mond als klankkast is meer dan genoeg.